Sunday, July 26, 2009

ज्ञानेश्वर जाह्ल्याचे feeling


आताशा गाव सोडताना ..
वेगळे वाटायचे बंद झाले आहे..
पाउस तसाच भिजवतो सगळीकडे ..
उन्हं तापतात तशीच सगळीकडे..
आता एका गावातून दुसर्या गावी पोहचताना ..
घरी परतल्यासारखे वाटते ..
मला कळत नाही ..
हे ज्ञानेश्वर जाह्ल्याचे feeling कुठून आलंय ?

कर्म करताना फळाची अपेक्षा करू नको..
कृष्ण गेला सांगून ...माउली गेले लिहून ..
त्याचा सांगायला ..यांचा रुपांतर करायला..काय जातं..
असं जगायचं म्हणलं तर मरणं सोपं होतं...
आयला कळत नाही हे anti ज्ञानेश्वरी feeling कुठून आलंय?

जाणीवा सा-या जपताना .. नेणीवेचे प्रश्न उगाच..
माणसासारखे जगताना देवासारखा का वाटतय?
सगळं feel feel मध्ये उतरवलं मनातले..
आता feelingness feel होतंय..
आता माणसापेक्षा वेगळा वाटतंय..
इथे वर हलके वाटतय..
"अरे , माउली तुम्ही..?"
"बघ म्हणलं होतं न?
कृती कर .. प्रचीती येयील.."...

...............................................विनायक

Friday, July 17, 2009

भिजेल न ती?


अल्लड सर ..
अल्लड नजर..
अल्लड वय..
कशाचे भय?

झिम्माड तन..
झिम्माड मन..
झिम्माड पाणी..
येईल न राणी?

धुंद मेघ..
धुंद विजरेघ..
धुंद वाटा..
येयील न काटा?

चिंब वृष्टी..
चिंब सृष्टी..
चिंब मी
भिजेल न ती?

विनायक ....
१२/जुलै/२००९

कवितेला असं लागतच काय?


कवितेला असं लागतच काय?

हिरवं पान ..
हिरवं देठ..
अन भावुक सखिची गळा भेट..
थोड़ा पाउस
थोडंस उन ..
अन तिचा कटाक्ष हसून ..
फुललेलं फुल..
खुलणारी कळीं..
अन तिच्या गालावरची खळीं..
कवितेला असं लागतच काय?
भिजली वाळु..
फेसाळती लाट..
अन तिच्या कुशितली पहाट.. .

उत्तान कविता

आधी कविता लक्षात रहायची..एकदम बरोबर ठिकाणी सापडायची.. तीच्या बटांत मिळायची..तर कधी खळीत धडपडायची.. आधी कविता मानेला हिसका देउन मस्त ...