Wednesday, July 10, 2013

नको मला पाउस वेडा ..

नको मला पाउस वेडा ..
नको त्याचा वेडा नाच ..
त्याच्या सोबत येणार होतीस ..
ते तेवढं या डोळ्यात वाच ..

तो नेहमी शब्द बदलतो..
तू दिल्या शब्दाला जाग ..
पाउस बिउस झूठ साला ..
तू तरी खरं वाग..

सोड सारी जग रहाटी..
सोडुन दे हे सारं जग..
तुझ्या कटीचा पदर ओला..
हात माझा सावरेल बघ..

तु मिठीत येता सखी ..
मेघ सुद्धा जळेल बघ..
नक्कि बरसेल मग तो..
विझवण्या ही मिलनधग..

विनायक
१० जुलै २०१३

No comments:

Post a Comment

उत्तान कविता

आधी कविता लक्षात रहायची..एकदम बरोबर ठिकाणी सापडायची.. तीच्या बटांत मिळायची..तर कधी खळीत धडपडायची.. आधी कविता मानेला हिसका देउन मस्त ...